July 24, 2010
Tanie gry
Na jednej z przerw kilku uczniów hucznie zgromadziło się wokół jednego blondynka. Nie ukrywam, że całą zdarzenie oglądałam z dużym zaciekawieniem, chociaż stałam z dala od gromady. Wyglądało to całkiem nieźle, a jeszcze bardziej wtedy, kiedy do tłoczących się dookoła blondynka kolegów podszedł mniejszy chłopiec, który pragnął się przyłączyć. Grupa od razu zaczęła się śmiać twierdząc, że on nie ma czym ich zaciekawić, bo nawet nie posiada żadnej gry, a do ich grupy może zostać dopuszczona osoba, która przynosi do szkoły tylko dobre, a nie tanie gry. To dla nich jest gość. Chłopiec przetrzymał drwiny kolegów i stwierdził ze spokojem, że zakup lub posiadanie gier (niezależnie od tego, czy są to tanie gry, czy drogie), wcale nie świadczy o człowieku. Najważniejszą rzeczą jest po prostu bycie sobą, a nie hołdowanie innym i podziwianie ich z powodu posiadanych nowych urządzeń, które niedługo i tak zastąpią nowsze, lepsze. Odchodząc stwierdził, że rzeczywiście woli tanie gry, bo wie, że gra zainteresuje go na krótką chwilę, a następnie zajmie się czymś innym – czymś, co wypełni nie tylko samą chwilę wolnego czasu, ale go czegoś nowego nauczy. A to coś chciałby z sukcesem zastosować w przyszłości. Grupa oniemiała.